Sprawozdanie z debaty o rodzicielstwie na uczelni

Home / Aktualności / Sprawozdanie z debaty o rodzicielstwie na uczelni

Sprawozdanie z debaty o rodzicielstwie na uczelni

26 września w siedzibie Fundacji Stocznia obyła się kolejna debata Obywateli Nauki, tym razem realizowana w ramach partnerskiej kampanii z Fundacją MaMa dotyczącej rodzicielstwa na uczelniach

Panelistkami byli: Sylwia Chutnik i Beata Karpińska z Fundacji MaMa oraz Maciej Malicki i Anna Muszewska z ON. Nagranie z debaty można przesłuchać pobrawszy je na dysk.

Pobierz nagranie

[nggallery id=6]

Sylwia Chutnik powitała wszystkich i wyjaśniła, że debata jest częścią tegorocznej, ósmej już edycji kampanii „O mamma mia, tu wózkiem nie wjadę”, poświęconej sytuacji rodziców na uczelniach. Kampania stawia sobie za cele usuwanie przeszkód natury infrastrukturalnej i mentalnej, utrudniających życie młodym rodzicom, w szczególności matkom.

Anna Muszewska powitała zgromadzonych w imieniu ON i w kilku słowach nakreśliła cele i obszary działania ruchu społecznego Obywateli Nauki. Następnie przedstawiła zagadnienie dzietności Polaków w kontekście demograficznym. Podkreśliła fakt nieobecności wyrazu „ojciec” w całym dokumencie GUS dotyczącym demografii Polski do roku 2012. Rozdział dotyczący dzietności porusza jedynie kwestie wieku i wykształcenia kobiet pomijając całkowicie rolę ojców. Następnie przytoczyła zagraniczne zestawienia dotyczące dzietności naukowców m.in. z raportu She Figures 2012 i specjalnego numeru „Nature” poświęconego sytuacji kobiet w nauce z marca br. Przedstawiła również głosy docierające do ON dotyczące dyskryminacji na uczelniach, trudności doktrorantów z dostępem do przedszkoli czy ryzyka utraty pracy ze względu na niewystarczający krótkookresowy dorobek, wynikający z pełnienia obowiązków opiekuńczych.

Następnie wyświetlono fragment filmu Anny Grzelewskiej pt.: „Kobiety w elitach społecznych”,

Beata Karpińska i Maciej Malicki opowiedzieli o trudnościach, jakim musieli sprostać jako rodzice-studenci. Beata Karpińska mówiła o problemach, z jakimi spotkała się podczas ciąży i jako karmiąca matka (np. niemożność przełożenia egzaminu na dogodny termin nawet w okresie przedporodowym; brak podstawowej infrastruktury umożliwiającej karmienie dziecka oraz odciąganie pokarmu – w związku z tym każdorazowe prośby o udostępnianie sal, bądź też odciąganie pokarmu na korytarzach w trakcie zajęć, udostępnienie sali z monitoringiem bez informacji o tym fakcie; oczekiwanie w kilkugodzinnych kolejkach do dziekanatu z kilkumiesięcznym dzieckiem na rękach; brak informacji o rozwiązaniach w sytuacji choroby dziecka wobec nieobecności na wykładach;). Zwróciła szczególną uwagę na konieczność wprowadzenia zmian świadomościowych wśród nauczycieli akademickich i samych studentów i dostrzeżenia potrzeb młodych matek, a przede wszystkim walkę ze stereotypowym postrzeganiem studentki-matki.

Maciej Malicki mówił o swoich doświadczeniach ojcostwa, trudnościach w pogodzeniem ról społecznych i przyspieszonym dorastaniu po urodzeniu dziecka. Podkreślił znaczenie barier mentalnościowych i postrzegania dzieci jako wyłącznie problemu matek. Zwrócił uwagę na brak instytucjonalnych form pomocy dla młodych rodzin na uczelniach, umożliwiających godzenie roli rodzica i studenta.

Opowieści Beaty Karpińskiej i Macieja Malickiego otworzyły dyskusję na temat infrastrukturalnych udogodnień, możliwych rozwiązań organizacyjnych ułatwiających codzienne funkcjonowanie rodziców na uczelniach i sposobu wywoływania trwałych zmian mentalnościowych.

Zauważono, że często dochodzi do negatywnych skojarzeń związanych z kobietami ciężarnymi i z dziećmi, zaniża się ich możliwości intelektualne, jednocześnie zarzucając roszczeniowość. Nadal pokutuje szereg stereotypów na temat kobiet w nauce i modelu kariery naukowej dla „samotnego mężczyzny”. Ojcowie, sprawujący opiekę nad małymi dziećmi, są natomiast często traktowani jako kuriozum, co z jednej strony skutkuje lepszym odbiorem np. w dziekanatach, ale z drugiej powoduje silną negatywną presję (konieczność wyboru albo kariera, albo opieka nad dzieckiem).

Uznano, że zmiany mogą dokonywać się metodą małych kroków – zmianom instytucjonalnym muszą towarzyszyć działania na rzecz zmiany mentalności. Za elementarne działania ze strony uczelni uznano wprowadzeniem podstawowej infrastruktury sanitarnej (przewijaków w toaletach damskich i męskich, kącików do karmienia), miejsc do zabawy dla dzieci, także jako sygnałów odczarowujących rzeczywistość i wpływających na postrzeganie rodziców jako normalnych uczestników życia uczelni. W dalszej kolejności zaapelowano o tworzenie klubików i świetlic dla dzieci, a w miarę możliwości żłobków i przedszkoli, które pozwoliłyby rodzicom-studentom i naukowcom na uczestnictwo w zajęciach i odciążyłoby młode rodziny.

Prof. Elżbieta Mycielska-Dowgiałło wyraziła poparcie dla proponowanych rozwiązań i zwróciła uwagę na konieczność podniesienia tej tematyki na forach międzyuczelnianych. W dyskusji zwrócono uwagę na konieczność wywierania nacisku na władze uczelni, pochodzące z wyboru, w szczególności w trakcie kampanii wyborczych.

Contact Us

We're not around right now. But you can send us an email and we'll get back to you, asap.